پدوفیلی در اسلام

تاریخ کودک همسری در شبه جزیره عرب به پیش از اسلام برمیگردد, قبایل بدوی برای ایجاد اتحاد یا صلح و حتی برای دلایل اقتصادی اقدام به فروش این کودکان می کردند. بعد از ظهور اسلام این سنت ها و رسوم بدوی در احکام دینی مسلمانان وارد میشوند.

اما مهم اینکه فارق ازمسائل قومی و نژادی مردمان شبه جزیره عرب در ان زمان به صورت قبیله ای زندگی می کردند و ارزش های بدوی در جامعه ان روز حاکم بوده است. برای مثال دیگر تمدن های بدوی و Fetishist (بت پرست) مانند مایا ها و آزتک ها به هبه کردن یا قربانی انسانی برای خدایان اعتقاد داشتند ولی چون امروز این ادیان تقریبا به طور کامل نابود شدند و هیچ اثری از هبه کردن انسان در زندگی امروزی مردمان امریکای جنوبی وجود ندارد.
اقوام مغول نیز به عنوان یک تمدن بدوی اعتقادات عجیب و وحشیانه زیادی داشتند ولی بر خلاف مسلمان به نیت گسترش دین خود دست به کشور گشایی نمی زدند.
برخلاف رسوم و سنت ها که بر اثر گذر زمان دستخوش تغییر و تحول قرار می گیرند و قابل اصلاح هستند “احکام به اصطلاح” الهی بر اثاث خود قران و سنت محمد و باور مسلمانان باید بدون هیچ کم و کاستی در همه ادوار اجرا شوند.

قران : در ایه 4 سوره طلاق به شرح قوانین مربوط به مدت زمان مورد نیاز برای ازدواج مجدد زن بعد از طلاق یا فوت همسر می پردازد.

“وَاللَّائِي يَئِسْنَ مِنَ الْمَحِيضِ مِنْ نِسَائِكُمْ إِنِ ارْتَبْتُمْ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلَاثَةُ أَشْهُرٍ

وَاللَّائِي لَمْ يَحِضْنَ وَأُولَاتُ الْأَحْمَالِ أَجَلُهُنَّ أَنْ يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ وَمَنْ يَتَّقِ

اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مِنْ أَمْرِهِ يُسْرًا “

در ترجمه ایه مدت انتظار برای ازدواج مجدد بعد از طلاق زنان به سه گروه تقصیم شده اند:

“و از زنان شما آنان که از حیض نومیدند اگر باز شک (در تحقق سنّ یأسشان) دارید عدّه (طلاق) آنان سه ماه است و نیز زنانی که حیض ندیده ، و زنان حامله مدّت عدّه‌شان تا وقت زاییدن است. و هر که متّقی و خداترس باشد خدا (مشکلات) کار او را آسان می‌گرداند.”

گروه اول زنان یائسه(یائسگی یا منوپوز یکی از دوره‌های طبیعی زندگی اغلب زنان است که در آن قاعدگی برای همیشه متوقف می‌گردد) , گروه دوم زنان که حیض ندیده یا همان دختران نابلغ که وارد دوره قاعدگی نشدند و گروه سوم زنان باردار.

از نظر تفاسیر مختلف قران گروه دوم همان دختران نابالغ هستند و طلاق دادن کودک نابالغ ابتدا مستلزم ازدواج هست پس به ضوح مشخص است که از نظر کتاب اسمانی مسلمانان ازدواج با کودکان نابالغ هیچ منعی وجود ندارد!!

سنت محمد : مسلمان موظف هستند بعد از قران از سنت محمد (شیعیان علاوه بر محمد رفتار و کردار امامان را نیز جزیی از سنت میدانند) پیروی کنند.

“پیامبر وقتی با من ازدواج کرد که من شش یا هفت ساله بودم. وقتی ما به مدینه آمدیم، چند زن آمدند، ام رومان وقتی من در حال تاب بازی بودم پیش من آمد، مرا بردند، آماده و آرایشم کردند، بعد مرا نزد پیامبر خدا بردند، و پیامبر وقتی من ۹ ساله بودم با من جماع کرد. او مرا جلوی در نگه داشت و من از خنده در حال ترکیدن بودم.”
(سنن ابوداود,4933)

یعنی بر اساس رفتار و سنت پیامبر که الگوی مسلمانان هست یک کودک 6 ساله با پیر مردی تقریبا 70 ساله ازدواج کرده !!!

نمومه دیگر از کودک همسری ازدواج فاطمه دختر محمد هست که در زمان ازدواج 8 یا 9 ساله بوده .

در فقهای معتبر شیعه هم قوانینی در مورد به رسمیت شناختن پدوفیلی اوردند :

” كسيكه زوجه اى كمتر از نه سال دارد وطى او براى وى جايز نيست چه اينكه زوجه دائمى باشد، و چه منقطع ، و اما ساير كام گيريها از قبيل لمس بشهوت و آغوش گرفتن و تفخيذ اشكال ندارد هر چند شيرخواره باشد، و اگر قبل از نه سال او را وطى كند اگر افضاء نكرده باشد بغير از گناه چيزى بر او نيست ، و اگر كرده باشد يعنى مجراى بول و مجراى حيض او را يكى كرده باشد و يا مجراى حيض و غائط او را يكى كرده باشد تا ابد وطى او بر وى حرام مى شود، لكن در صورت دوم حكم بنابر احتياط است و در هر حال بنا بر اقوى بخاطر افضاء از همسرى او بيرون نمى شود در نتيجه همه احكام زوجيت بر او مترتب مى شود يعنى او از شوهرش و شوهرش از او ارث مى برد، و نمى تواند پنجمين زن دائم بگيرد و ازدواجش با خواهر آن زن بر او حرام است و همچنين ساير احكام ، و بر او واجب است مادامى كه آن زنده است مخارجش را بپردازد. هر چند طلاقش داده باشد، بلكه هر چند كه آن زن بعد از طلاق شوهرى ديگرى انتخاب كرده باشد كه بنابر احتياط بايد افضا كننده نفقه او را بدهد، بلكه اين حكم خالى از قوت نيست ، و نيز بر او واجب است ديه افضا را كه ديه قتل است بآن زن بپردازد اگر آن زن آزاد است نصف ديه مرد را با مهريه ايكه معين شده و بخاطر عقد دخول بگردنش آمده به او بدهد، و اگر بعد از تمام شدن نه سال با او جماع كند و او را افضاء نمايد حرام ابدى نمى شود و ديه بگردنش نمى آيد، لكن نزديكتر به احتياط آن است كه مادامى كه آن زن زنده است نفقه اش را بدهد هر چند كه بنا بر اقوى واجب نيست .”
(مسئله 12 کتاب نکاح تحریر الوسیله,روح الله خمینی)

Author: mahdi
روشنگری و مبارزه با خرافات مذهبی