روستایی که هنوز مردمش شناسنامه ندارند!

مورکی ، روستایی که هنوز مردمش شناسنامه ندارند

مورکی روستایی‌ست در ۹۰ کیلومتری بخش بنت از توابع نیکشهر و در شمال غربی استان سیستان و بلوچستان واقع است. اهالی بلوچ این روستا هنوز هم بدون شناسنامه هستند و از کمترین حقوق خود برخوردار نیستند.

​​​​​​​ساکنان مورکی هنوز هم با چراغ نفتی شب را به روز می‌رسانند و در این روستا نه از آب و نه از برق خبری نیست. ​​​​​​​اهالی برای تامین آب مورد نیاز خود باید مسافتهای دور را با کوزه بپیمایند.

نزدیک‌ترین منبع آبی به روستای مورکی ، چشمه‌ای‌ست در فاصله ۷ کیلومتری روستا. زنان و دختران روستا صبح و عصر پای پیاده و گالن و کوزه بر دست و سر به چشمه می‌روند و آب می‌آورند. این آب را هم می‌خورند و هم صرف شستن می‌کنند. حمامشان هم همان چشمه است. روستاهای بلوچستان که عمدتاً شبکه آب ندارند معمولاً با تانکرهای سیار آب‌رسانی می‌شوند.

​​​​​​​این روستا که ۱۵۰ نفر جمعیت دارد از داشتن مدرسه‌ی استاندارد بی‌بهره است. مدرسه‌ی این روستا که ۲۰ دانش‌آموز هم دارد، کپری گرم و بدون هیچ امکاناتی می‌باشد. عمر بلوچی معلم این روستا می‌گوید، مدرسه آنقدر گرم است که درس دادن و درس خواندن در آن بسیار دشوار است. مدارسی که از فرط گرما، حتماً گرمازده خواهید شد؛ معلم روستا، می‌گوید: «گاهی از فرط گرما مجبورم هم خود را باد بزنم و همزمان درس بدهم.»

​​​​​​​استان سیستان و بلوچستان محروم‌ترین استان ایران است که طی ۴۰ سال حکومت ولایت فقیه در ایران اهالی این استان محروم و فقیر نگه داشته شده‌اند. بیکاری، فقر، فقر غذایی و محرومیت در این استان بیداد می‌کند و نظام حاکم هرگز اقدامی در جهت بهبود وضعیت خلق بلوچ انجام نداده است و با نگاه ویژه و امنیتی خود عامل اصلی فقر و محرومیت این استان می‌باشد.

 

Author: iman