جمع بندی اعتراضات سال ۱۳۹۸ در ایران

سال۱۳۹۸، سال قیام مردم ایران علیه رژیم آخوندی بود. سالی که در آن مردم در شهرهای مختلف بپا خاستند و به دنیا نشان دادند که رژیم هیچ پایگاهی ندارد و خط بطلانی بر مماشات‌گران کشیدند. سالی که با دو قیام بزرگ در آبان و دی ماه روبرو بودیم. سالی که مردم نمایش ۲۲ بهمن و شعبده انتخابات دوم اسفند را بر سر رژیم خراب کردند و به دنیا اعلام کردند که حکومت آخوندی را نمیخواهند و حکومت آخوندی نمیتواند بر مردم ایران حکومت کند.

۱.آمار:
در سال۱۳۹۸ تعداد ۳۱۲۱حرکت اعتراضی در ۲۵۱شهر شکل گرفت. میانگین حرکتهای اعتراضی در ماه ۲۶۰ مورد و در هر روز ۹ حرکت اعتراضی ثبت شده است. این آمار براساس اخبار منتشر و علنی شده به ثبت رسیده و طبعا حرکتهای اعتراضی مردمی در شهرهای مختلف بسا بیشتر از این است.

۲.قیام:
از آمار ۳۱۲۱حرکت اعتراضی در سال۱۳۹۸ تعداد ۲۶۵مورد آن مربوط به قیام آبان۹۸ و ۳۴مورد آن مربوط قیام دی۹۸ است.
قیام آبان۹۸ در ۱۹۱شهر و ۳۰استان شکل گرفت.
– شهیدان: بیش از ۱۵۰۰شهید
– دستگیری‌ها: بیش از ۱۲۰۰۰نفر
– مجروحین: بیش از ۴۰۰۰نفر

الف.قیام آبان۹۸:
یکم.روند شکل‌گیری قیام:
از ساعت ۱۲نیمه شب ۲۳آبان۹۸ براساس مصوبه دولت آخوند روحانی، بنزین سهمیه‌بندی شد. طبق این مصوبه، در هر ماه، سوخت سهمیه‌بندی ۶۰لیتر با قیمت هر لیتر ۱۵۰۰تومان، سوخت آزاد با قیمت هر لیتر ۳۰۰۰تومان و سوخت بنزین سوپر هر لیتر ۳۵۰۰تومان اعلام شد. از چند ساعت قبل از اعلام قطعی سهمیه‌بندی سوخت، در تعدادی از شهرها، صف‌های طولانی در مقابل جایگاه‌های توزیع سوخت شکل گرفت.

از اولین ساعتهای بامداد ۲۴آبان، با اعلام رسمی نرخ جدید بنزین، مردم در شهرهای مختلف دست به اعتراض زدند. رژیم از قبل به آتش‌نشانی‌های مختلف از جمله آتش‌نشانی‌های زندان‌های مختلف کشور، آماده‌باش داده بود و مأموران انتظامی و لباس شخصی‌ها را در گروه‌های چندنفره در جایگاه‌های پمپ‌بنزین برای مقابله با اعتراضات احتمالی، مستقر کرده بود.

بتدریج، تجمع و اعتراض مردم در شهرهای مختلف، شکل گرفت. مردم ابتدا با خاموش‌کردن خودروهایشان در خیابانها، اتوبانها و جاده‌های مختلف و جایگاههای توزیع سوخت، اعتراض خود را نشان دادند. آنها با شعارهای «همشهری باغیرت، حمایت حمایت»، «همشهری باغیرت، ماشینتو خاموش کن»، از رانندگان می‌خواستند با توقف و خاموش‌کردن خودروهایشان در سطح خیابان‌ها، اعتراضشان را به رژیم نشان دهند. نیروی انتظامی و لباس شخصی‌ها با حمله به مردم و ضرب و شتم آنها، شماری را دستگیر کردند. بتدریج شعارهای مردم، روحانی را نشانه گرفت و شعار می‌دادند: «روحانی، استعفاء استعفاء»، «بنزین گرون‌تر شده، فقیر فقیرتر شده»، «ایرانی می‌میرد، ذلت نمی‌پذیرد».

از صبح روز شنبه ۲۵آبان علیرغم بارش برف و باران در شهرهای مختلف، مردم با آتش‌زدن لاستیک و وسایل مختلف، جاده‌های ورودی به شهرها و خیابان‌های شهرها را بستند. قیام مردم به سرعت به شهرهای مختلف گسترش پیدا کرد و شعارها رادیکال‌تر شد. مردم شعار می‌دادند: «مرگ بر خامنه‌ای»، «مرگ بر دیکتاتور»، «دیکتاتور حیا کن، مملکتو رها کن»، «توپ تانک فشفشه، آخوند باید کشته شه». در این روز اعتراضات در بیشتر از ۱۶۰شهر شکل گرفت. مردم به بانک‌ها، پمپ‌بنزین‌ها، کلانتری‌ها، استانداری‌ها، فرمانداری‌ها، بخشداری‌ها، کانکس‌های نیروی انتظامی، کلانتری‌ها، خودروها و موتورهای نیروهای سرکوبگر، مقرات بسیج، مقرات سپاه، فروشگاه‌های بزرگ متعلق به سپاه پاسداران، مراکز حوزه‌ علمیه، دفاتر ائمه جمعه، عابربانک‌ها، صندوق‌های کمیته امداد، مراکز دولتی رژیم و هر آنچه که متعلق به رژیم بود، تهاجم کرده و آنها را به آتش کشیدند. ولی به هیچ محل یا مکانی که مربوط به مردم عادی بود، آسیبی وارد نکردند. در این قیام بیشترین درگیری‌ها در شهریار، شهرقدس، شیراز، بهبهان،‌ اصفهان و تهران بود. در سیرجان با شلیک نیروهای رژیم به سمت مردم، اولین نفر به نام روح الله (جواد) نظری فتح‌آبادی به شهادت رسید.

نیروهای سپاه پاسداران، گارد ضدشورش، بسیجی‌ها، لباس شخصی‌ها، مأموران اطلاعاتی و نیروی انتظامی با سلاح گرم و سرد (باتوم، تبر، چماق، چاقو و …) به صحنه آمدند و رودرروی مردمی قرار گرفتند که با دست خالی برای اعتراض آمده بودند.

رژیم برای ممانعت از انعکاس اخبار و تصاویر درگیری‌ها و کشتار مردم به خارج از ایران و برای سرکوب بیشتر قیام، از غروب ۲۵آبان اینترنت سراسر ایران را قطع کرد.

در شیراز، شدت درگیری‌ها بسیار بالا بود. بخش‌هایی از شهر به تصرف مردم درآمد. مردم به یکی از مراکز نظامی حمله و آنرا خلع‌سلاح کردند. در معالی آباد، تمامی مراکز وابسته به رژیم، بانک‌ها، عابربانک‌ها و پمپ‌بنزین‌ها به آتش کشیده شد. در منطقه صدرا بدلیل شدت درگیری‌ها، رژیم با هلیکوپتر و شیلک از بالا، مردم و جوانان را به خاک و خون کشید.

در ماهشهر مأموران مسلح رژیم، جوانان را تعقیب کردند و آنها به ناگزیر وارد یک نیزار شدند. سپس جنایتکاران وابسته به رژیم، با دوشکا به سمت جوانانی که در نیزار پناه گرفته بودند، شلیک‌کرده و عده زیادی را کشتند.

صبح روز یکشنبه ۲۶آبان خامنه‌ای به صحنه آمد و فرمان سرکوب قیام به هر قیمت را داد. نیروهای جنایتکار رژیم بصورت افسارگسیخته، با قساوت به قلب و سر مردم، شلیک کردند، با تبر به جان جوانان افتاده و صدها تن را از پای درآوردند. نیروهای رژیم برای پنهان‌کردن کشتار گسترده خود، به بیمارستان‌ها و مراکز درمانی حمله کرده و مجروحین و پیکر بی‌جان شهیدان را به مراکز و محلهای نامعلومی منتقل کردند.

روز دوشنبه ۲۷آبان دانشجویان دانشگاه تهران علیه سرکوب قیام و در حمایت از مردم، تجمع بزرگی برگزار کردند. نیروهای انتظامی و بسیجیان در مقابل درب دانشگاه مستقر شدند. درگیری بین آنها و دانشجویان شکل گرفت و ۵۰نفر از دانشجویان دستگیر شدند.

روز چهارشنبه ۲۹ آبان ماه، مانند قیامهای سالهای گذشته، رژیم در شهرهای مختلف از جمله مشهد، شیراز، همدان، اصفهان، رشت، شهرکرد، بندرعباس و … دست به ضدتظاهرات زد و نمایش‌های رقت‌انگیزی با تعداد کمی از دانش‌آموزان، کارگران و کارمندان که با زور به صحنه آورده بود و سایر مزدوران و خانواده آنها، شکل داد. در تهران بعد از چند روز و با تبلیغات بسیار و جمع‌آوری جمعیت از سایر شهرها در ۴آذر تعداد بسیار کمی را در میدان انقلاب، جمع کرد و پاسدار سلامی، رئیس سپاه پاسداران در آن سخنرانی کرد. در قطعنامه‌ای که در پایان این نمایش مسخره خوانده شد، برای محاکمه و اعدام بازداشت‌شدگان زمینه‌چینی شد. در این نمایشهای مسخره، سخنرانان عمدتا از سپاه و بسیج و باند غالب بودند و هیچکدام از چهره‌های شاخص باند اصلاح‌طلبان، حضور نداشتند.

رژیم بعد از سرکوب قیام با استفاده از فیلمهای ضبط‌شده در دوربین‌های نصب شده در خیابانها و یا فیلمهای فروشگاهها و مغازه‌ها، اقدام به شناسایی جوانان و مردم بپاخاسته نمود و سپس با هجوم به منازل و محل‌های کارشان، عده زیادی را دستگیر و به اماکن نامعلومی منتقل کردند. این دستگیری‌ها کماکان ادامه دارد.

رژیم هنوز آمار رسمی و دقیقی از تعداد شهیدان و دستگیرشدگان قیام آبان‌ماه، اعلام نکرده است.
کماکان تعداد زیادی از جوانان در شهرهای مختلف مفقود هستند و رژیم هیچ اطلاعی به خانواده‌ها نداده است.

طبق اخباری که از داخل رسیده است، تعداد زیادی از مجروحین که بازداشت شده‌اند در کنار سایر بازداشت‌شدگان در نبود هیچگونه رسیدگی درمانی به سر می‌برند. رژیم در تهران بازداشت‌شدگان قیام را به زندان تهران بزرگ منتقل کرد و تحت شکنجه‌های قرون وسطایی قرار داد. تعدادی از این نفرات که عمدتا جوانان در سنین پایین هستند، حکم اعدام داده است.

دوم.مراسم شهیدان:
مردم همزمان در شب یلدا که همزمان با چهلم شهدا بود، در تهران و سایر شهرها با گذاشتن شمع و تصاویری از شهیدان، یاد آنها را در خیابانها گرامی داشتند. عده‌ای بر سر مزار شهدا رفتند و مراسم برگزار کردند.

بعد از اینکه در فضای اینترنت، برگزاری مراسم چهلم شهدای قیام آبان۹۸ پخش شد، رژیم در وحشت از شکل‌گیری مجدد قیام و یا هرگونه تجمع و اعتراضی و در ترس از نفرت عمومی نسبت به کشتار مردم، اجازه برگزاری هیچ مراسمی را برای چهلم شهیدان نداد. در سطح شهرهای مختلف و بطور خاص در نقاطی که اعلام شده بود، مراسم شهدا شکل می‌گیرد، دست به اقدامات پیشگیرانه و سرکوبگرانه زد.

با اینحال مراسم شهدا در نقاطی شکل گرفت. مردم برای گرامیداشت یاد شهیدان به مزار آنان شتافتند. رژیم به تعدادی از مراسم حمله و تعدادی را دستگیر کرد.

سوم.ویژگی‌های قیام:
الف. قیام به سرعت شکل گرفت و مردم و محرومان در شهرهای مختلف در سراسر ایران علیه رژیم بپا خاستند.
ب. شعارها بسرعت رادیکال شده و خامنه‌ای را نشانه رفت («مرگ بر خامنه‌ای»، «مرگ بر دیکتاتور»)
ج. نسل جدید که در این رژیم متولد شده و تحت تأثیر تبلیغات بوده، هسته مرکزی این قیام بود.
د. نقش زنان بعنوان نیروی پیشتاز و رهبری‌کننده این قیام، بسیار چشمگیر و تأثیرگذار بود.
ه. در این قیام تمامی مراکز دولتی، نظامی و وابسته به رژیم مورد حمله و تخریب مردم قرار گرفت. به هیچ وسیله یا اماکنی که مربوط به مردم بود، آسیبی وارد نشد. هر چه بود، توسط مأموران رژیم بود که به خودروها و امکان مردم آسیب رساندند.
و. باند مغلوب یا اصلاح‌طلبان کاملا همراه با باند غالب برای سرکوب مردم بودند. در این قیام اصلاح‌طلبان بطور کامل سوختند.
ز. هیچ نشانی از رضا پهلوی و سایر جریانات، نبود. فقط مردم در صحنه بودند که قیام کردند.
ح. استراتژی کانون‌های شورشی و شهرهای شورشی، در صحنه عمل، آزمایش خود را پس داد.
ط. کانون‌های شورشی به بهترین شکل فرماندهی را در صحنه به دست گرفتند.

ب.قیام دی۹۸:
یکم.روند شکل‌گیری قیام:
صبح روز چهارشنبه ۱۸دی۹۸ همزمان با پایان نمایش مسخره رژیم در گرداندن تابوت قاسم سلیمانی و به گور سپردن وی در کرمان و پس از شلیک دهها موشک توسط رژیم به پایگاه عین الاسد آمریکا در عراق بعنوان «انتقام سخت»، ساعت ۶.۳۰دقیقه بامداد یک هواپیمای بوئینگ ۷۳۷ اوکراینی پس از بلندشدن از فرودگاه خمینی، در حوالی پرند و شهریار سقوط کرد و همه مسافرین و خدمه هواپیما، کشته شدند. تعداد زیادی از مسافرین، ایرانیان شاغل یا دانشجو در کشورهای اروپایی و کانادا بودند. رژیم در وهله اول خبر سقوط هواپیمای مسافربری را بسیار مختصر و در کنار سایر خبرها، اعلام کرد. بلافاصله دستگاه‌های مختلف رژیم از مردم خواستند در اطراف محل سقوط هواپیما تجمع نکنند. ساکنین منطقه پرند اعلام کردند «ما موشک‌هایی را در آسمان پرند دیدیم و صدای ۳انفجار شدید را شنیدیم به شکلی که خانه‌هایمان لرزید». کانال سپاه قدس اعلام کرد «هواپیما احتمالا در اثر نقص فنی بعد از پرواز سقوط کرده. ولی معاندین و دشمنانی که از سیلی شب قبل سپاه به آمریکا ضربه روحی خوردند، در اظهاراتی مضحک علت سقوط بوئینگ اوکراینی را،‌ اصابت یکی از موشک‌های شلیک‌شده، دانسته‌اند». در همین حال، در عکس‌هایی که از محل سقوط هواپیما مخابره شده بود، روی لاشه هواپیما سوراخ‌هایی دیده می‌شد.

سرانجام صبح روز شنبه ۲۱دی ستاد کل نیروهای مسلح رژیم پس از ۳روز کتمان حقیقت، اعلام کرد «پس از انجام عملیات موشکی، پروازهای جنگی آمریکا پیرامون ایران افزایش یافته بود، پدافند هوایی هم در حداکثر آمادگی بود،‌ هواپیمای مسافربری اوکراینی هم در پرواز و در هنگام چرخش نزدیک یک مرکز حساس نظامی سپاه شده و در اثر بروز خطای انسانی و به صورت غیرعمد، هواپیمای مذکور مورد اصابت قرار گرفته است». ستاد کل نیروهای مسلح عذرخواهی کرد و گفت: «این مسئله دیگر تکرار نمی‌شود». تمامی سران رژیم از روحانی، ظریف، سلامی و … به صحنه آمدند و عذرخواهی کردند.

بدنبال این موضوع،‌ هزاران نفر از مردم تهران برای همدردی با خانواده‌های جانباختگان و اعتراض به سپاه در مقابل دانشگاه صنعتی شریف که تعدادی از دانشجویانش در این هواپیما کشته شده بودند، تجمع کردند. دانشجویان در داخل دانشگاه دست به تجمع و اعتراض زدند. همزمان هزاران نفر از مردم تهران در مقابل دانشگاه امیرکبیر، دانشگاه‌ تهران، دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی، دانشگاه هنر،‌ دانشگاه ملی، دانشکده مدیریت دانشگاه تهران، دانشگاه الزهرا و خیابان‌های مختلف تهران از جمله خیابان حافظ، تقاطع خیابان طالقانی و حافظ، چهارراه ولیعصر و … در سایر شهرها منجمله اصفهان، کرمان، سنندج، ایوانکی، بندرعباس، رشت، لاهیجان و دانشگاه صنعتی اصفهان، دانشگاه دامغان، دانشگاه مشهد، دانشگاه مازندران و … مردم و دانشجویان دست به تجمع و اعتراض علیه خامنه‌ای و سپاه زدند.

مردم و دانشجویان در شعارهایشان بصورت روشن و واضح خامنه‌ای و سپاه را هدف قرار دادند. آنها شعار می‌دادند: «مرگ بر خامنه‌ای»، «مرگ بر دیکتاتور»، «ننگ ما ننگ ما، رهبر الدنگ ما»، «کشته ندادیم که سازش کنیم، رهبر قاتل رو ستایش کنیم»، «خامنه‌ای حیا کن، مملکتو رها کن»، «فرمانده کل قوا، استعفاء استعفاء»، «مرگ بر این ولایت، این همه سال جنایت»، «سپاه جنایت می‌کند، رهبر حمایت می‌کند»، «سپاهی حیا کن، مملکتو رها کن»، «دانشجو بیدار است، از سیدعلی بیزار است»، «مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه چه رهبر»، «می‌کشم می‌کشم، آنکه برادرم کشت»، «برادر شهیدم، خونتو پس می‌گیرم»، «مرگ بر دروغگو»، «غلط کردن، خطا کردن»، «ایرانی می‌میرد، ذلت نمی‌پذیرد»، «عزا عزاست امروز، ایرانی بی‌پناه، صاحب عزاست امروز»، «به من نگو فتنه‌گر، فتنه تویی ستمگر»، «۱۵۰۰نفر کشته آبان ماه»، «سپاه بی‌کفایت، مایه ننگ ملت»، «سپاه بی‌کفایت، عامل قتل ملت»، «سلیمانی قاتله رهبرش هم قاتله». در این قیام مردم عکس‌ها و بیلبردهای قاسم سلیمانی را پایین کشیده و سوزاندند.

مراسم تدفین کشته‌شدگان بعد از چند روز در شهرهای مختلف برگزار شد. در اغلب موارد خانواده جانباختگان اجازه ندادند روی تابو‌ت‌های اقوام و بستگانشان، پرچم خرچنگ‌نشان رژیم انداخته شود.

۳.انتخابات
بزرگترین حرکت اعتراضی مردم ایران را، بایستی تحریم انتخابات نمایشی رژیم و «نه بزرگ مردم» به تمامی باندهای درون رژیم دانست. تحریم یکپارچه انتخابات قلابی رژیم، توسط مردم به صورتی بود که رژیم هم مجبور شد اعلام کند،‌ مشارکت در انتخابات بسیار پایین بود. از جمله دلایل تحریم گسترده انتخابات این بار مجلس ارتجاع، می‌توان به قیام آبان۹۸، شلیک موشک به هواپیمای مسافربری اوکراینی توسط سپاه و نارضایتی عمومی مردم، اشاره کرد.
مردم به هر وسیله‌ای مخالفتشان را با انتخابات فرمایشی نشان دادند. از جمله پاره‌کردن و آتش‌زدن بنرها و پوسترهای انتخاباتی، بهم‌زدن جلسه تبلیغاتی کاندیداها، تخریب و به آتش‌کشیدن ستادهای انتخاباتی و بیرون کردن کاندیداها از روستاها و شهرها.

۴. اعتراضات اقشار مختلف:
یکم.کارگران
کارگران در سراسر سال تعداد ۱۳۴۲حرکت اعتراضی در ۱۲۶شهر داشتند. با توجه به گرانی سرسام‌آور مایحتاج عمومی بطور خاص بعد از سهمیه‌بندی بنزین، بالارفتن قیمت‌ها و عدم پرداخت مطالبات معوقه، وضعیت اقتصادی کارگران در سال گذشته، طاقت‌فرسا بود. به روال عادی، حقوق و سایر مزایای کارگران بسیار پایین‌تر از خط فقر است. در واقع بایستی گفت کارگران در طی این سال، بدون حقوق زندگی خود را گذراندند.

اعتراضات کارگران طی سال قبل، پیرامون عدم دریافت ماه‌ها تا حتی یکسال و نیم حقوق معوقه خود، عدم دریافت مزایای شغلی، تعدیل، اخراج از کار، خصوصی‌سازی کارخانجات و شرکت‌ها که با تغییر مدیریت آنها بلافاصله مدیریت جدید دست به تعدیل و یا اخراج کارگران می‌زند، عدم دریافت الزامات کار از قبیل کفش، ‌لباس، دستکش و بادگیر توسط مدیریت شرکت، عدم اجرای صحیح طرح طبقه‌بندی مشاغل، بلاتکلیفی واحد تولیدی، عدم تعیین‌تکلیف سهامداری شرکت، کاهش ۵۰درصدی دستمزدهای خود، بوجود آمدن بیماری‌های ریوی و مشکلات تنفسی در اثر نشر گازهای سمی موقع کار، کاهش پاداش تولید، توقف پرداخت اضافه‌کاری‌ها و … صورت گرفته است. کارگران بعد از گسترش کرونا نسبت به نبودن حداقل سرویس‌های بهداشتی، نبودن حداقل امکانات و مواد شوینده و ضدعفونی در محل کار، نداشتن ماسک و دستکش و … اعتراض کردند.

کارگران شهرداری شهرهای مختلف که محروم‌ترین کارگران هستند، در اعتراض به عدم دریافت ماه‌ها حقوق و مزایا بارها و بارها در شهرهای مختلف دست به اعتصاب و تجمع زدند. در این زمینه می‌توان به اعتراضات کارگران شهرهای کوت عبدالله، اهواز، کوهدشت، خرم آباد، اردل، تبریز، کرج، گچساران، کرمانشاه، باقرشهر، شاهین شهر، گناوه، آغاجاری، سرفاریاب، جیرفت، بروجرد، منجیل، آبژدان، لوشان، رشت، لالی، کلاله، محمدیار، اردستان، مریوان، مصیری، مغان، سبزوار، پارس آباد مغان، سی سخت، کاشان، یاسوج، لیکک، شهریار، شوشتر، کرمانشاه، میاندوآب، مریوان، بروجرد، بندرلنگه، الوند، سریش آباد، بندرعباس، سقز، بندرخمینی، ماهشهر و …دیگر اشاره کرد.

همچنین کارگران راه‌آهن در حوزه‌های مختلف در شهرهای مختلف از جمله خرم آباد، شازند، تبریز، رباط کریم، شاهرود، نورآباد، زنجان، نیشابور، اسلامشهر، اصفهان، اراک، اندیمشک، دورود، احمدآباد، سیرجان، بندرعباس، تهران، شهرکرد، زاهدان، اسلام آباد غرب، قم، مشهد و … اشاره کرد.

همچنین با مجموعه‌ای از اعتراضات دنباله‌دار در میان کارگران مواجه بودیم که مهمترین آنها عبارتند از:
کارگران کارخانه آذرآب اراک در اعتراض به عدم تعیین‌تکلیف مالکیت کارخانه، عدم راه‌اندازی تولید و عدم دریافت مطالباتشان در مقابل شرکت و در اماکن مختلف در سطح شهر اراک تجمع و راهپیمایی کردند و به همراه کارگران کارخانه هپکو اراک، میدان ورودی اراک را بسته و با گارد ضدشورش درگیر شدند. خانواده کارگران هم با آنها پیوسته و دست به اعتراض زدند. تعداد زیادی از این کارگران دستگیر شدند.

کارگران نیشکر هفت تپه در حمایت از همکاران اخراجی بدفعات و چندین روز اعتصاب و تجمع کردند.

دوم.فرهنگیان
فرهنگیان طی سال جمعا ۱۱۷حرکت اعتراضی در ۴۵شهر داشتند. فرهنگیان بدلیل اینکه حقوقشان پایین‌تر از خط فقر است، مشکلات معیشتی عدیده‌ای دارند. آنها همچنین نسبت به عدم امنیت شغلی، عدم استخدام رسمی و عدم دریافت حقوق و مطالباتشان، معترض هستند. اهم اعتراضات فرهنگیان طی این سال به این قرار است:

بدنبال فراخوان سراسری شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان، بمناسبت روز معلم در ۳۹شهر هزاران نفر از – معلمان سراسر کشور، تجمع کرده و خواهان دریافت مطالبات معوقه خود شدند.
– ۱۰۰۰نفر از معلمان حق‌التدریس سراسر کشور در تهران در اعتراض به عدم اجرای قانون استخدام ملعمان حق‌التدریسی تجمع کردند.
– تحصن ۳روزه فرهنگیان در چند شهر در پاسخ به فراخوان شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان که در آن خواهان آزادی معلمان زندانی، تحصیل رایگان برای همه شهروندان، عدالت آموزشی، افزایش حقوق متناسب با تورم و خط فقر، بیمه فراگیر و بهبود وضعیت مدارس شدند.

سوم.غارت‌شدگان
غارت‌شدگان ۲۴۹حرکت اعتراضی در ۱۳شهر داشتند. آنها بارها برای رساندن صدایشان به گوش کارگزاران دزد و غارتگر رژیم، تجمعات مشترک توسط غارت‌شدگان چندین موسسه مالی، گذاشته‌اند. عمده این اعتراضات در شهرهای تهران و مشهد صورت گرفته است.

چهارم.دانشجویان
در سالی که گذشت دانشجویان ۱۳۴حرکت اعتراضی در ۳۸شهر داشتند. دانشجویان طی این سال، در قیام آبان۹۸ فعالانه شرکت کرده و شماری از آنان شهید و عده‌ای دستگیر شدند.

– پس از ساقط‌کردن هواپیمای مسافربری اوکراینی توسط موشک‌های سپاه و کشته شدن تمامی مسافرین هواپیما، دانشجویان در تهران (در دانشگاه صنعتی شریف، دانشگاه امیرکبیر، دانشگاه ملی، دانشگاه علامه طباطبایی، دانشگاه تهران، دانشگاه هنر، دانشگاه علم و صنعت، دانشگاه تربیت مدرس، دانشگاه مدیریت دانشگاه تهران، دانشگاه خواجه نصرالدین طوسی، دانشگاه الزهرا) و در سایر شهرها (در دانشگاه‌های صنعتی شیراز، دانشگاه بوعلی سینا همدان، دانشگاه نوشیروانی بابل، دانشگاه مشهد، دانشگاه اراک، دانشگاه صنعتی اصفهان، دانشگاه رازی کرمانشاه، دانشگاه پردیس کرج، دانشگاه دامغان، دانشگاه بجنورد، دانشگاه سنندج) دست به تجمع و اعتراضات گسترده‌ای علیه خامنه‌ای، سپاه و سران رژیم زدند. این اعتراضات چندین روز به طول انجامید. تعدادی از دانشجویان در این سلسله اعتراضات مورد ضرب و شتم مأموران رژیم قرار گرفته و شماری هم دستگیر شدند.

– از سایر حرکات اعتراضی دانشجویان، برگزاری مراسم ۱۶آذر بود که تحت تأثیر قیام آبان۹۸ شکل گرفت. دانشجویان در مراسم مختلفی که برگزار کردند، یاد و خاطره مردم و دانشجویان شهید و اسیر را گرامی داشتند:

– در تریبون آزاد دانشگاه علوم پزشکی تبریز، دانشجویان به احترام شهدای قیام آبان۹۸ یک دقیقه سکوت کرده و شعار دادند: «برادر شهیدم راهت ادامه دارد»، «دانشجوی زندانی، آزاد باید گردد».

– دانشجویان دانشگاه زنجان دهان‌های خود را به نشانه اعتراض به خفقان و سرکوب، با چسب بسته بودند و تراکت‌هایی در دست داشتند که به گرانی بنزین و بیکاری اشاره و همبستگی خودشان را با قیام اعلام کردند.

– دانشجویان دانشگاه تهران در راهپیمایی خود شعار می‌دادند: «دانشجوی زندانی، آزاد باید گردد».
– در دانشگاه یاسوج یکی از دانشجویان به ضرغامی رئیس سابق صداوسیما گفت: «به شما و هم‌قطاران اصولگرا و اصلاح‌طلب شما می‌گویم که ماجرا تمام شده. صدای مردم را در خیابانها بشنوید که می‌گویند دیگر شما اصلاح‌طلبان و اصولگرایان را نمی‌خواهند».

– دانشجویان دانشگاه تربیت مدرس در تهران تراکت‌هایی در دست داشتند که روی آنها نوشته شده بود: «دانشجو می‌میرد، ذلت نمی‌پذیرد»، «ملت متحد، هرگز شکست نمی‌خورد».

– دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی در تهران شعار می‌دادند: «زندان تفنگ و باتوم نمی‌نشینیم ما آروم»، «سرکوب آخر راه نیست، مبارزه رهاییست»، «ملت عاصی از ستم، ایستاده‌اند کنار هم»، «سرکوب‌تون کاری نیست، مقاومت زندگی است»، «خیابونا خونی شد، آزادی قربانی شد»، «جواب ما تفنگ نیست، این همه کشته کم نیست»، «قضاییه جلادان، مقدمتان خون‌باران»، «فقر کشتار گرانی، مردم شدن قربانی»، «معترضان گلوله باران شدن، شهرها همه رودخونه خون شدن»، «گلوله تو خیابون، دانشجوها تو زندون».

– دانشجویان دانشگاه امیرکبیر در تهران شعار می‌دادند: «برادر شهیدم، راهت ادامه دارد».
– دانشجویان دانشکده هنر دانشگاه تهران شعار می‌دادند: «دانشجوی زندانی، آزاد باید گردد». آنها یک قبر سمبلیک تهیه کرده و روی آن پارچه سفید کشیده و روی آن نوشته بودند: «به یاد کشته‌شدگان بی‌تدفین».

– دانشجویان دانشگاه تهران شعار می‌دادند: «خیابونا خونی شد، آزادی قربانی شد»، «جواب ما تفنگ نیست، این همه کشته کم نیست»، «قضاییه جلادان، مقدمتان خون‌باران»، «فقر کشتار گرانی، مردم شدن قربانی».

– دانشجویان در این ماه مراسم چهلم کشته‌شدگان در سقوط هواپیمای اوکراینی را برگزار کردند. آنها همچنین در اعتراض به نبودن حداقل امکانات برای مقابله با ویروس کرونا در دانشگاه‌ها و خوابگاه‌های دانشجویی، با اعتراض و تجمع، دانشگاه‌ها و خوابگاه‌ها را به تعطیلی کشاندند.

– دانشجویان در اعتراضاتشان نسبت به انتخابات قلابی رژیم آخوندی واکنش نشان دادند. دانشجویان در اعتراضات خود از جمله شعار می‌دادند: «مردم درگیر فقرند، اینا تو فکر رأی‌اند»، «نه شرکت نه تحریم، حضور در خیابان»، «نه صندوق، نه آراء، تحریم انتخابات».

– دانشجویان در دانشگاههای علوم پزشکی ملی در تهران، کوی دختران دانشگاه ملی در تهران، دانشکده پردیس دندانپزشکی تهران، دانشگاه سمنان، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، دانشگاه یاسوج، دانشگاه ولایت در ایرانشهر، دانشگاه خلیج فارس بوشهر، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، دانشکده دندانپزشکی کرمانشاه، دانشگاه مازندران در بابلسر، خوابگاهی دانشگاه ایلام، با توجه به گسترش ویروس کرونا خواستار تعطیلی کلاس‌ها شدند و بخاطر نبود امکانات بهداشتی و حفاظتی دست به تجمع و اعتراض زدند.

– مراسم چهلم جانباختگان هواپیمای مسافربری اوکراینی توسط دانشجویان دانشگاههای علامه طباطبایی در تهران، دانشگاه امیرکبیر در تهران، دانشگاه صنعتی شریف در تهران و دانشگاه علم و صنعت در تهران برگزار شد.

پنجم.بازنشستگان
طی سال قبل بازنشستگان ۴۱حرکت اعتراضی در ۱۱شهر داشتند. بازنشستگان وضعیت اقتصادی بسیار بغرنجی دارند. حقوق آنها بسیار پایین‌تر از خط فقر است. همین حقوق ناچیز آنها هم به موقع پرداخت نمی‌شود. پاداش بازنشستگی هم به آنها تعلق نمی‌گیرد. بخاطر کهولت سن هم دچار انواع و اقسام بیماری‌ها هستند، ولی نه بیمه درستی دارند و نه حقوقی که بتوانند، مشکلات بیماری خود را حل و فصل کنند. با گران‌شدن بنزین و افزایش مایحتاج عمومی، بازنشستگان در حداقل‌های زندگی در حل بخور و نمیر، هم مانده‌اند. با اینحال با همین وضعیت آنها با فراخوان‌های مختلف و تجمع متمرکزشان، چندین تجمع و اعتراض بزرگ را شکل دادند. رژیم حتی تاب و تحمل اعتراض بازنشستگان را ندارد و در مواردی به تجمعات آنها حمله و آنها را مورد ضرب و شتم قرار داده و تعدادی را دستگیر کرده است.

ششم.کشاورزان
کشاورزان ۵۱حرکت اعتراضی در ۲۷شهر داشتند. کشاورزان بدلیل عدم دریافت حق‌آبه که حق مشروع و قانونی آنها بوده و توسط کارگزاران رژیم غصب شده است، دست به اعتراض می زدند.

هفتم.بازاریان
طی سال گذشته بازاریان ۱۶حرکت اعتراضی در ۷شهر داشتند. بازاریان در اعتراض به وضعیت اقتصادی خود و مشکلات کارشان، دست به اعتصاب زدند.

هشتم.سیل‌زدگان
بعد از فاجعه سیل در استانهای مختلف، مردم در شهرهای مختلف در اعتراض به عدم امدادرسانی توسط رژیم، دست به تجمع زدند. تعدادی هم در اعتراض به حضور ایادی رژیم (آخوند رئیسی، محسن رضایی، نقدی، امام جمعه اهواز، نماینده دزفول، فرماندار دزفول، استاندار اهواز، فرماندار پلدختر و معاون جهاد کشاورزی شوشتر) که برای تبلیغات به مناطق سیل‌زده رفته بودند، دست به اعتراض و تجمع زدند. در تعدادی از شهرها هم مردم و جوانان، علیه اقدامات سپاه، مزدوران حشدالعشبی و نیروهای فاطمیون برای منحرف کردن آب از اماکن سپاه، به سمت خانه و زمینهای اهالی، با آنها درگیر شدند. سیل‌زدگان ۷۷حرکت اعتراضی در ۲۷شهر داشتند.

نهم.سایر اقشار
اقشار مختلف در سال گذشته ۶۵۸حرکت اعتراضی در ۱۶۰شهر داشتند. از مهمترین حرکات اعتراضی اقشار مختلف می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

– تجمع گسترده پرستاران مشهد در اعتراض به عدم دریافت مطالبات معوقه خود و عدم اجرای قانون تعرفه‌گذاری خدمات پرستاری، همزمان با روز پرستار درست در روزی که خامنه‌ای بمناسبت روز پرستار، با تعدادی از پرستاران دیدار داشت. این تجمع چند روز بعد هم انجام شد.
– تجمع ۲روزه خانواد‌ه‌های بازداشت‌شدگان قیام آبان۹۸ در مقابل زندان اوین
– تجمع چندروزه خانواد‌ه‌های بازداشت‌شدگان روز کارگر
– تجمع چندروزه خانواده‌های کارگران بازداشت‌شده مجتمع نیشکر در شوش
– چندین تجمع پرسنل و کارکنان بیمارستان خمینی در کرج در اعتراض به عدم دریافت مطالبات معوقه خود
– اعتصاب و تجمع در اعتراض به سهمیه‌بندی، کم‌شدن سهمیه و افزایش قیمت بنزین، صدها راننده ون در همدان، رانندگان تاکسی اسنپ در مشهد، مربیان آموزشگاه‌های رانندگی در اراک،‌ صاحبان تاکسی‌های ون درون شهری در تهران، رانندگان تاکسی آریو در قزوین، رانندگان آموزشگاه رانندگی در جوین و تریلی‌داران مخزن ال.پی.جی در جاده کوی فرهنگیان آبادان

– بعد از اهانت شبکه۳ صداوسیمای رژیم در سریالی به نام «وارش» نسبت به مردم رشت، تعداد زیادی از مردم در مقابل سازمان صداوسیمای رژیم در رشت تجمع کردند

– اعتراض مردم در شهرهای مختلف استان خوزستان در اعتراض به مرگ مشکوک حسن حیدری شاعر اهوازی. این اعتراضات در شهرهای شادگان، اهواز و کوت عبدالله پس از مسموم شدن حسن حیدری توسط رژیم و درگذشت وی صورت گرفت. در مراسم تشییع وی در کوت عبدالله بین جوانان و گارد ضدشورش درگیری روی داد و جوانان با آتش‌زدن لاستیک خیابان‌ها را بستند.

– اعتراضات و درگیری‌های شدید و چندین روزه مردم روستای چنارمحمودی و شهر لردگان در اعتراض به مبتلا شدن اهالی روستای چنارمحمودی به ویروس ایدز

– تجمع ۳روزه کارکنان دفاتر سهام عدالت از استان‌های مختلف در تهران در اعتراض به بلاتکلیفی شغلی و معیشتی
– تجمع مردم و دانشجویان از شهرهای اراک، تهران و قم در مصلی اراک برای حمایت از کارگران هپکو اراک
– ۲تجمع معلولان از شهرهای مختلف در تهران که در یک مورد آن ۱۰هزار نفر شرکت داشتند.
– تجمع جوانان ماهشهر در اعتراض به تقسیمات کشوری و تعیین حریم و محدوده بین ۲شهر بندرخمینی و ماهشهر
– اعتراض مردم کوی افسران شهر گرگان نسبت به اجرای طرح خلیج گرگان با بستن جاده با لاستیک‌های ماشین
– اعتراض به نگهداری چند بیمار مبتلا به کرونا در درمانگاه شهرک توحید در بندرعباس
– اعتراض به حضور پنهانی چند آخوند از قم در روستای ییلاقی گنگرج کلا از توابع دهستان چلاو بخش مرکزی آمل.
– اعتراض به استقرار ۲۵طلبه ترکیه‌ای که از قم به ترکیه رفته و از آنجا برگردانده شده و در هتل شهر بازرگان مستقر شدند.

– اعتراض به استقرار ۵۳آخوند قم به همراه خانواده‌هایشان در مجموعه هتل‌های سه‌گانه ممکو در بندرماهشهر.
– اعتراض جمعی از پزشکان سراسر کشور در تهران در مقابل وزارت بهداشت نسبت به نمایش‌های تلویزیونی و تبلیغاتی بجای روش‌های اصولی برای مقابله با شیوع ویروس کرونا.
– اعتراض کارکنان بیمارستان خمینی در آمل نسبت به نبود تجهیزات پیشگیرانه ویروس کرونا.
– اعتراض کارکنان بیمارستان‌های تهران نسبت به نبود امکانات جلوگیری از شیوع ویروس کرونا.
– اعتراض رانندگان اتوبوس در تهران نسبت به عدم برخورد جدی برای مقابله با شیوع کرونا.
– اعتراض رانندگان تاکسی در تهران نسبت به عدم برخورد جدی برای مقابله با شیوع کرونا.
– اعتراض مردم مسجدسلیمان نسبت به انتخاب بیمارستان ۲۲بهمن برای بیماران مبتلا به کرونا.

– اعتراض مردم لاهیجان نسبت به عدم مقابله با شیوع کرونا.
– اعتراض مردم شهرستان سلسله به اختصاص دادن تنها بیمارستان شهر جهت قرنطینه بیماران مبتلا به کرونا.
– اعتراض مردم تالش به انتقال ۴بیماری مشکوک به کرونا از رشت به تالش.
– اعتراض مردم روستای بازکیاگوراب به انتقال بیماران مبتلا به کرونا به مرکز جامع سرطان بیمارستان سیدالشهدا بازکیاگوراب
– اعتراض اهالی زلزله‌زده روستاهای سرپل ذهاب در اعتراض به نبود امکانات و عدم خدمات‌رسانی توسط دولت
– چندین تجمع مردم زلزله‌زده بخش قطور در شهرستان خوی نسبت به نبود چادر و وسائل گرمایشی
– تجمع ۴هزار نفر از دستفروشان پارکینگ پاساژ پروانه در تهران در اعتراض به فروش پارکینگ این پاساژ به مالک پلاسکو و اخراجشان از محل.

Author: mahdi
روشنگری و مبارزه با خرافات مذهبی