Warning: sprintf(): Too few arguments in /customers/5/4/3/iranayande.de/httpd.www/wp-content/themes/covernews/lib/breadcrumb-trail/inc/breadcrumbs.php on line 254

تکصدایی و تک‌روایتی حکومتی در رسانه های داخلی خصوصا تلویزیون

ناهماهنگی با فضا ———— وقتی از تکصدایی و تک‌روایتی حکومتی در رسانه های داخلی خصوصا تلویزیون که باید برای تمام ایرانیان باشد، صحبت می‌کنیم دقیقا از چه چیز صحبت می‌کنیم:
امیر حسین رستمی به برنامه تلویزیونی می‌آید و برش کوچکی از حرفها و‌ انتقادهای مردم نسبت به برخورد سیستم با کرونا را منعکس می‌کند: دروغگویی، لاپوشانی‌ و تکذیب و انکارهای اولیه، اصرار سرداران برای بازنگه‌داشتن پروازهای چین ماهان‌ایر ، قرنطینه نکردن قم همان اول شیوع و … درجا برنامه زنده را قطع و ایشان را بقول مجری «بخاطر هماهنگ نبودن با فضای برنامه» حذف می‌کنند. در برابر همین طرح نصفه و نیمه انتقاداتی که حرف میلیون‌ها ایرانی است، وزارت بهداشت بلافاصله واکنش نشان می‌دهد، گله می‌کند و تهدید که اگر انتقادات به دولت مجددا مطرح بشود نزد خامنه ای شکایت خواهند برد. البته هم که سریع آدرس عوضی می‌دهند و گلایه ها را «نادیده گرفتن زحمات و فداکاری‌های کادر درمانی» میشمارند و خودشان را بُر می‌زنند وسط پزشکان و پرستاران بیچاره ای که از روزهای اول بدون امکانات فرستادندشان به کام مرگ و حتی بسیاری جاها تهدیدشان کردند ماسک نزنند «تا مردم وحشت نکنند». نه، انتقادات از سیاستمداران و سیاستگزاران بود ، نه کادر بهداشت و درمان.
یکی دو روز نگذشته امیر حسین رستمی ویدئو می‌گذارد، بابت «تشویش اذهان احتمالی» پوزش می‌خواهد و می‌گوید بعد از برنامه با توضیحات جامع وزارت اطلا…ببخشید ، بهداشت کاملا قانع شده که اشتباه فکر می‌کرده و پروتکل کشورها متفاوت است و … مثل تمام کسانی که از تریبون های رسمی ایران انتقادی خارج از روال مطرح کرده، بلافاصله بعدش با قدرت اقناع‌کنندگی بالای مقامات که انگار تنها بصورت نفر به نفر تاثیر دارد، نادم و پشیمان و عذرخواه می‌شوند (همین تازگی یک بازیگر طنز قمی در تلویزیون قم آقازاده‌ی حدادعادل را نواخت ، بعدش توجیه شد و پوزش خواست)
ماجرا همین است: حتی یک نفر حق ندارد در رسانه های رسمی چیزی خلاف نظر رسمی حکومت بیان کند، برنامه بیست و سی حق دارد شب انتخابات برنامه بسازد و کرونا در قم را شایعه دشمن نشان بدهد و شهر را سالم، اما بعدا که ویروس منحوس در قم و به تبعش گیلان و مازندران قتل عام کرد کسی حق ندارد تلویزیون و مسئولین مملکتی و سازمان بهداشت را بازخواست کند توجیهشان نهایتا این است چون فلان کشور فلان غلط را کرد ما هم حق داریم همان را تکرار کنیم شما هم هیس!
اگر امثال امیرحسین رستمی ها اجازه پیدا می‌کردند حرف ملت را آزادانه در صداوسیما بگویند

آنهم بی ترس از سانسور و اخراج و اقناع(!) پس از برنامه، اگر نمی ترسیدید که مردم حرف‌هایشان ، حرف دلشان را از تلویزیون کشور خودشان ببینند و بشنوند آنها هم هجوم نمی‌آوردند سمت رسانه های فارسی زبان و صفحات اینترنتی که بعدش ناچار بشوید هزینه درمان و توسعه مملکت را بدهید به ارتش مفت‌خور سایبری برای جهاد مجازی با چهار تا مجری و روزنامه‌نگار خارج‌نشین. اگر مردم حرف دلشان و واقعیت‌ها را در کارتون‌ها ‌و مقالات روزنامه های داخل و برنامه های تلویزیون خودشان می‌دیدند احتمالا صفحه من و امثال من از رونق می‌افتاد. صمیمانه می‌گویم که شخصا خوشحال می‌شدم از چنین بی رونق شدنی!
متأسفانه شمایید که از یک تلویزیون واقعاً ملی و چندصدایی، از رسانه‌های آزاد و قدرتمند چنان وحشت دارید، که حاضرید همچنان بازار رسانه فارسی زبان خارج از کشور رونق داشته باشد اما یک کلمه خلاف روایت‌تان داخل کشور مطرح نشود، چون پایه‌های نظام شما بر دروغ و حقیقت زدایی استوار است